Mijn verwonderlijke verhaal in vogelvlucht…

Het was een warme dag in juni 2015. We hadden net gegeten met ons gezin en de kids waren naar boven gegaan. Ik maakte thee en liep met de kopjes naar de bank. Daar zat mijn echtgenoot. Ik keek hem aan en ik dacht “Wat ziet hij er raar uit.”  Tegelijkertijd zei hij. “Ga maar zitten. Ik moet je iets vertellen.” En direct daar achter aan: “Ik hou nog wel van je maar ik ben niet meer verliefd op je. Ik ga bij je weg.” 

Ik dacht: “Wat zegt hij nou?” De mededeling werd koud gedaan. Het kwam voor mij totaal onverwacht. Er was een ander, jonger exemplaar. Ik had dit totaal niet zien aankomen. Het was nooit bij me opgekomen dat de man waar ik al zo lang mee was en met wie ik alles had opgebouwd, het vermogen in zich had om me zo te bedriegen.

Ik voelde mijn knieën knikken. Langzaam zakte ik naar de grond. Het was alsof ik in een film zat die slowmotion werd afgespeeld. Op dat moment gebeurde er iets bijzonders. Een lichtflits schoot door me heen. Ik voelde me één met alles. Het was of ik opgevangen werd door 1000 handen. Ergens hoorde ik de woorden “And so it begins…” En toen werd alles zwart.

Het zorgvuldig opgebouwde fundament van mijn leven stortte in. Ik was net opgekrabbeld na een burnout en het stoppen met mijn fotostudio en nu was ons huwelijk ook over. Het leven zoals ik dat kende was verdwenen. Het ergste vond ik dat mijn gezin uit elkaar viel. Dat mijn kinderen hier ook mee geconfronteerd werden.

Toen na een tijd duidelijk werd dat ons huwelijk echt niet te redden viel bedacht ik me hoezeer ik mezelf altijd op de tweede plaats had gezet. Hoe we een leven opgebouwd hadden uit gewoonte, omdat we zelf zo waren opgegroeid en dachten dat dit de manier was.

Ik besloot dit:

 Ik wil anders leven. Niet meer leven volgens de ongeschreven wetten van mijn omgeving en de samenleving. Niet leven naar hoe anderen vinden dat het hoort. Maar leven naar hoe ik voel dat het bij me past. Mijzelf omarmen. Ook mijn intuïtieve kant die ik altijd had weggestopt. Ik besloot: “Ik wil vrijheid voelen, leven en zijn.

Ik dacht: ik moet de wereld in. Reizen. Niet zozeer om de wereld te zien maar om te voelen wat ik hier te doen heb. Ik koos voor de onzekerheid van alles loslaten en niet weten waar mijn pad me ging brengen. Maar ik moest uit mijn comfortzone. Vanaf dat moment liet ik me leiden door mijn intuïtie en de tekens die ik steeds weer kreeg.

Mijn eerste stop was Burning Man. Een bijzonder event in de woestijn van Nevada waar ik al tickets voor had. Daar ging een wereld voor me open. Er waren meer mensen zoals ik. Die de wereld mooier willen maken met elkaar. Mensen die willen bouwen in plaats van afbreken. Daar zag ik dat het creëren van dromen mogelijk is.

Burning Man 2015

Door allerlei ogenschijnlijke toevalligheden kwam ik bij de Four Winds Society van Alberto Villoldo in Amerika terecht. Een wereldberoemde school voor Sjamanisme. Het Sjamanisme was thuiskomen voor mij. Een heleboel dingen die ik altijd al gevoeld had werden bevestigd. Als kind kon ik al energie zien en voelen. Ik wist en zag dat alles verbonden is met elkaar. Precies waar het Sjamanisme over gaat. Ik verdiepte mijn connectie met moeder aarde. Met de cycli van de natuur en de kosmos. Dit kende ik allemaal op een dieper niveau. 

Twee keer ging ik een maand lang door diepe initiaties en trainingen. Het waren dagen van 14 uur, 7 dagen in de week. De kers op de taart waren voor mij de ceremonies. Met 50 man elke avond urenlang drummend rondom het vuur. Dat wat we gedurende de dag tijdens de training hadden doorgewerkt, lieten we ’s avonds gaan. Mijn ziel stond te juichen. Ik zag letterlijk wonderen voor mijn ogen gebeuren en leerde hoe je energie kunt transformeren. Hoe je ruimte voor nieuwe wegen kunt maken. Voor nieuwe dromen.

INDIA
Meer reizen volgde. In een Ayurvedisch centrum in India had ik de volgende awakening. Elke ochtend begon met een meditatie om 6.00 uur. Op een van de ochtenden vroeg ik aan niemand in het bijzonder: “Geef me nou eens een duidelijke aanwijzing wat ik hier op aarde te doen heb.” Want na inmiddels een aantal jaar van veel reizen had ik nog steeds geen idee wat ik in de tweede helft van mijn leven wilde gaan doen. De meditatie startte. In mijn hoofd herhaalde ik de vraag en ineens hoorde ik… “You are space for dreams to unfold.” En dat klikte direct bij me. Dat was wat ik altijd al had gedaan. Dromen creëren.

Ik reisde, inmiddels met een nieuwe liefde, van India naar Bali, van Marokko naar Zuid Afrika. En nog veel meer plekken. En overal kwam ik bijzondere mensen tegen.  Leerde van hen. En na de lockdown kwam er ineens de mogelijkheid om een droom te vervullen. Wonen op Ibiza.

Toen ik 21 jaar eerder voor het eerst op Ibiza was had ik al gevoeld dat ik daar ooit zou gaan wonen. En ik dacht; hoe mooi zou het zijn als ik daar ruimte kan creëren waar anderen naar toe kunnen komen. Ik zette het in de energie en een aantal jaar later kwam die droom kwam naar me toe in de vorm van een mooie oude boerderij in het Noorden van Ibiza. Samen met mijn partner besloot ik de sprong te wagen en het huis te huren.

Daar ging ik me bezig houden met het creëren van Sacred Spaces, mooie settings voor ceremonies, inrichten van ruimtes. Ik stelde de kleine casita bij het huis beschikbaar voor vrouwelijke ondernemers die tijd voor zichzelf wilden. Met hen deed ik inspiratiesessies. Ceremonies. En altijd ging het over dromen die gecreëerd wilden worden.

De verbinding die ik daar voelde met Moeder Aarde was zo sterk. Ik bracht uren door in de natuur zoekend naar kruiden, bloemen, stenen, klei om daar dan weer wat moois van te maken. En daarmee werd ook mijn creativiteit weer aangewakkerd.

Na 2 jaar op het eiland voelde het compleet. Ik miste mijn kids en de rest van mijn familie in Nederland en ook business wise had ik weer echt zin om wat nieuws op te starten. Zo ontstond House of Sacred Creations.

Alles wat ik de afgelopen jaren heb gedaan en geleerd ga ik delen. Het is ruimte voor creativiteit. Voor Sacred Wisdom. Ruimte om je eigen magie weer te voelen. Je te verbinden met de aarde en de natuur. Ruimte om dromen te laten ontstaan.

Ik had het niet kunnen bedenken, maar door de veerkracht die ik hervond na een burnout en het eindigen van mijn huwelijk kon ik de vrijheid waar ik zo naar verlangde creëren. Ik had de moed om in het diepe te springen, te kiezen voor een onbekend pad en te gaan leven in mijn eigen ritme.

En dat gun ik iedereen.

Liefs, Marjolijn